|
Dünyada Radyo Amatörlüğü Tarihçesi |
|
|
|
Sayfa 1 / 2
Radyo tekniğinin öncülerinden fizikçi James Clark Maxwell ve Heinrich
Hertz'in geliştirdikleri teorilerden yola çıkan Branly, Tesla ve
Marconi olumlu çalışmalarının neticesini alarak haberleşmede radyo
tekniğini gerçekleştirdiler. 20. Yüzyılın başlarinda halk kitleleri ve
özellikle gençler arasında ilgiyle karşılanan bu teknik gelişmesinde
basdördürücü bir hız kazandı. Avrupa ve diğer bölgelerde savaşların
dışında kalan Amerika Birleşik Devletleri bu konudaki çalışmalarına
daha çok zaman ve daha çok kaynak ayırma olanağı buldu.
Böylelikle 1912 yıllarında Amerika Birleşik Devletlerinde resmi, özel ve Amatör alici-verici istasyonlarının sayısı yüzlerle ifade edilmeye başlandı. Amerika Birleşik Devletleri'nde radyo istasyonlarının bu şekilde hızla çoğalması doğal olarak Frekans Tahsislerini kaçınılmaz duruma getirmiş ve bu konuda kanunlar çıkarılmıştır. Bu kanunlarla resmi ve özel Radyo istasyonlarına Uzun ve Orta dalga frekansları tahsis edilirken Radyo Amatörlerinin çalışmaları için de 200 metre ve daha aşağı dalga boyları bırakılmıştır.
Marconi 1874 yılında İtalya`nın Bologna şehrinde doğan babası italyan, annesi
Irlandalı zengin bir ailenin çocuğudur. Telsiz ve Radyo`nun
mucididir. Marconi 24 yaşında iken endüksiyon bobininin bir ucunu anten
teline, diğer ucunu da bir toprak teline bağlayarak büyük bir adım atıp
ilk Telsiz cihazını ortaya çıkartmıştır. 1898 yılında manş denizinin
öbür yakasına telsiz haberi göndermeyi ve 1900 yılında da yüksek anten
direkleri kurarak, okyanuslar ötesi haberleşmeyi kurmuş,1901 yılında
Kanada ve İngiltere arasında mors kodu kullanılarak S harfini
göndermesiyle başlayan görüşme bütün dünya`yı ayağa kaldırmıştır.
Akıllara durgunluk veren buluşları ile insanlığa büyük hizmetleri için
1909 yılında Nobel ödülü Marconi`ye verilmiştir. Marconi nihayet 1919
yılında Radyo`yu da bulmuştur.
O tarihlere kadar teknik gelişmelerden her zaman uzak kalmış olan bu kısa dalga frekansları da bilinmez özellikle içindeydi. Ancak Radyo Amatörleri bıkmadan, yılmadan çalışmalarını sürdürerek kısa dalganın sırları ve tekniğini çözmüş, bu konuda önemli başarılara imzalar atmışlardır. Radyo Amatörlerinin çalışmaları Radyo tekniğinin ve bu doğrultudaki bilimin gelişmesinde her zaman öncü olmuş, onların buluşları laboratuarlarda geliştirilerek profesyonel kullanıma sunulmuştur. 1914 yılına gelindiğinde Amerikanda kurulan ve kısa adi ARRL olan Amerikan Radyo Amatörleri Birliği son derece süratli bir gelişme göstermiş ve birlik 1917 yılında başlayan Birinci Dünya Savasında Amerikan ordusunun emrine 4000 Amatör Telsiz, Telsiz Teknisyeni ve Telsiz Operatörü vermeyi başarmıştır.
Amatörler kendilerine tahsis edilen kısa dalga frekanslarının sırlarını ve özelliklerini keşfettikçe o zamana kadar sağladıkları 100-200 Km.lik haberleşme mesafelerini daha da arttırmaya yöneldiler, bununla yetinmeyerek daha da kısa dalgalara inmeye başladılar. Mesafeler günden güne artıyor ve elde edilen neticelerle çok kısa zaman sonra Atlantik aşırı haberleşmenin mümkün olabileceğinin sinyalleri alınıyordu. Amatörlerin bu çalışmaları netice vermeye başlayınca ARRL, 1921 yılında o zaman için en modern ve güçlü cihazlarla donatılan Paul F. Godley'i Avrupa'ya gönderdi. Bu ilk denemede Godley, 30 Amerikan Amatör Radyo istasyonunu Avrupa'dan duymuştu. Bu başarıdan büyük destek alan Radyo Amatörleri 1922 yılında ikinci bir deneme gerçekleştirdi. Bu kez de 315 Amerikan Amatör Radyo istasyonunun sinyalleri Avrupalı Amatörler tarafından duyuldu. Avrupa'dan da bir Fransız ile iki İngiliz Radyo Amatörünün mors sinyalleri de Amerikalı Radyo Amatörleri tarafından duyuldu. Ancak QSO gerçekleştirilemedi.
Bu gelişmeler Atlantik aşırı haberleşmenin mümkün olduğunu kanıtlamış ve çalışmalara bu yönde ağırlık verilmeye başlanmıştı. Sonunda, çalışmalar ürünlerini verdi ve hayaller gerçekleşti. Bir yıl sonra 1923 Kasım ayında bir kaç aylık hazırlıktan sonra Amerikalı Schnell ve Reinartz isimli Radyo Amatörleri, Avrupa'dan Fransız Leon Deroy (F8AB) isimli Radyo Amatörüyle, 110 metre dalga boyunda temasa geçerek ilk Atlantik aşırı QSO'yu gerçekleştirdiler. Böylece Atlantik aşırı haberleşmenin yolları Radyo Amatörlerinin bu azimli ve fedakar çalışmalarıyla açılmış oldu.
Amatörlüğün özelliği gereği bir çalışmayı sonuçlandıran Radyo Amatörleri bu çalışmaların geliştirilmesi ve kullanıma hazırlanması için başarılarını profesyonel laboratuarlara devrederken, hedeflerini de daha öteye yerleştirmenin gururunu yasıyorlardı. Artık Radyo Amatörlerini tutmak mümkün değildi. Artık hedefler bir türlü sabit kalamıyor, başarılar başarıları kovalıyordu.
80 metre, 40 metre ve hatta 20 metrelerde yapılan denemeler neticesinde Yeni Zelanda ve Avustralya Radyo Amatörleriyle temasa geçilmişti. Artık Radyo Amatörleri kısa dalganın tüm sırlarını çözmüş ve insanlığın hizmetine sunmuştu. Bu gelişmelerden sonra Amatörlerin kullanımına bırakılan kısa dalga bir anda popüler olmuş resmi, özel ve ticari kullanıma açılmıştı. Bu çalışmalar başarıyla sonuçlandıkça Radyo Amatörleri daha kısa dalgalara yöneliyor, arkalarından da kuruluşlar geliyordu. Artık Radyo Amatörleri çok kısa dalga çalışmalarına başlamış l44 Mhz (2 metre) frekanslarını hızla geçmiş 220 Mhz, 420 Mhz, 1200 Mhz frekanslarında mikrodalgaların özelliklerini keşfetmeye başlamışlardı.
|
